به راستى كه خداوند بزرگ و بلندپايه است و بندگان بر توصيف كردن او قادر نيستند . . . و چگونه او را با چگونگى توصيف نمايم ، در حالى كه او چگونگى را پديد آورد تا اين كه چگونگى و كيفيّت گرديد و چگونگى به واسطه‌ى پديد آوردن او نزد ما شناخته شد ؟ يا چگونه او را به مكان داشتن توصيف نمايم ؟ در حالى كه اوست كه مكان داشتن را پديد آورد تا اين كه اينيّت و مكان‌دار بودن گرديد و مكان‌دار بودن ، به واسطه‌ى پديد آوردن او نزد ما شناخته شد ؟ يا چگونه او را به حيثيّت [ و زمان و يا مكان داشتن ] توصيف كنم و حال آن كه او حيثيّت را پديد آورد تا اين كه حيثيّت گرديد و به واسطه‌ى پديد آوردن او نزد ما شناخته‌شد . ( 546 ) « أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الْأَرْبابِ ، أَحَطْتَ بِجَمِيعَ الْأُمُورِ . سُبْحانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هكَذا وَ لا هكَذا غَيْرُهُ . » « 1 » تويى روشنايىِ روشنايى و پروردگار پروردگاران ، به تمام امور احاطه نموده‌اى ، پاك و منزّه است خداوندى كه هيچ چيز مانند او نيست و اوست شنواى بينا ، پاك و منزّه است كسى كه چنين است و غير او چنين نيست . خلاصه‌ى حقايق گذشته گويا امام - عليه‌السّلام - با اين بيان ، گفتار گذشته‌ى خود را خلاصه مىكند و نيز به بيانات الهى اشاره مىفرمايد كه : - اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 2 » خداوند ، نور آسمان‌ها و زمين است .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 211 . ( 2 ) . سوره‌ى نور ، آيه‌ى 35 .